Chachay, Si po en Andere dagelijks dingen.

Het is vandaag 10 april, Goede Vrijdag. De halve stad is leeggelopen om de feestdagen op het platteland met de familie te vieren. Gisteren stond het verkeer vast met allemaal auto’s volgepakt en de bagage boven op met touwen gebonden. Het beloven weer een paar prachtige dagen te worden en zelfs in het zuiden, waar het normaal gesproken altijd vochtig en nat is, gaat de zon vol op schijnen!

De afgelopen weken ben ik helemaal ingeburgerd in het universitair leven hier. De eerste week was het alsof ik een blinddoek omhad en niets kon zien, elke docent is weer anders, andere regels, andere manier van lesgeven, ander materiaal. Bij elke les werd ik op weg geholpen door een paar studenten. Hoe kom je aan het lesmateriaal?
Op een gewone dag wordt ik rond half 9 ’s morgens wakker, wat er eigenlijk voor zorgt dat ik het gevoel blijf houden dat ik op vakantie ben. Ontbijt hier bestaat uit yoghurt met havermout en fruit wat ik ongelooflijk gezond van mezelf vindt maar eigenlijk heb ik geen andere keuze. Daarbij drink ik een grote mok oploskoffie, oftewel Nescafé.

Op maandag heb ik ´s avonds het vak Culturas Andinas, Andes culturen, en dat vind ik mijn leukste vak. We hebben het over de culturen in het noorden van Chili, hun manier van leven, rituelen, tradities, muziek, geloof, agrarische activiteiten en nog van alles en nog wat! Met dit vak gaan we als antropologen aan de slag en eind april op onderzoek. Dat betekent dat we ruim een week in een inheemse gemeenschap gaan wonen. Als jullie denken dat ik in de jungle ga zitten met half naakte kannibalen, dan zit je 100% verkeerd. Het zijn gewoon mensen, met kleren en witte huisjes die in een gele, dorre, droge gebied wonen en waar de Spanjaarden hun intrede hebben gedaan ergens in 1500 nog wat. Een unieke kans wordt dit dat in geen enkele reisgids vermeld staat en hierbij verklaar ik mezelf een bofkont. En daarbij moet ik even vermelden dat de universiteit de vliegtickets betaald.

Op dinsdag heb ik ´s middags eerst 3 uur Geschiedenis van Latijns-Amerika, wat eerder een filosofisch vak is dan geschiedenis. De feitjes worden niet verteld, die weet iedereen inmiddels als, maar de hele constructie van de geschiedenis. Waar het vandaan is gekomen, in hoeverre het vervormd is door de komst van de Spanjaarden, welke betekenis het heeft voor tradities en andere ingewikkelde thema´s die mij dwingen met aandacht te luisteren naar de docent. Dit omdat elke keer als meneer over de westerse wereld praat hij mijn richting aankijkt en ik dus nauwkeurig in de gaten wordt gehouden. Het is een aardige man, reusachtig groot en van inheemse afkomst gezien zijn huidskleur, en hij vindt het leuk om af en toe mijn mening te horen, in tegenstelling tot de andere twee buitenlandse meisjes in de klas. Die komen uit de VS en hebben het niet door dat het misschien behoorlijk onbeschoft is als je de hele les Engels tegen elkaar praat.
Daarna heb ik mijn tweede dosis Culturas Andinas.

Op woensdag heb ik ´s morgens 3 uur een kunstvak: Arte Americano, Amerikaanse kunst waarbij de leerlingen kunstgeschiedenis leren over de beelden die tijdens de Verovering en de Koloniale tijd zijn gemaakt. Een interessant vak waarin ook de kunst van de oude samenlevingen van Latijns-Amerika behandeld worden.
Dat zijn zo de eerste dagen van de week die, geloof me of niet, verschrikkelijk snel om zijn. In mijn vrije tijd doe ik mijn leeswerk voor elke les. Voor elke vak moet ik elke week een aantal teksten lezen en ik vind het nog steeds moeilijk om te volgen welke teksten we moeten lezen en vooral welke verplicht zijn en niet. Zo moest ik voor een toets 2 weken geleden ineens bijna 400 bladzijden lezen en dat viel niet mee. Maar inmiddels kan ik de taal hier beter begrijpen en gaat het allemaal goed.
Zo zijn “cachay” en “si po” twee typische Chileense termen, waarbij de eerste “okee” betekent en de tweede gewoon “ja” is met “po” erachter. De Chilenen zelf weten ook niet waar ze het vandaan hebben.